Warsztaty Terapii Zajęciowej w Turku oficjalnie dołączyły do ogólnopolskiego protestu środowiska WTZ. Akcja trwa już od kilku dni i nabiera coraz większego rozmachu – placówki w całym kraju łączą siły, by domagać się realnych zmian w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami oraz poprawy warunków pracy dla pracowników terapii zajęciowej. Protest ma charakter symboliczny i informacyjny – WTZ-y nie przerywają działalności ani nie rezygnują z opieki nad uczestnikami. Nie chodzi o konfrontację, ale o nagłośnienie dramatycznej sytuacji, w jakiej znalazły się te placówki. Pracownicy, uczestnicy i ich rodziny jednogłośnie mówią: działamy dalej, ale nie możemy już milczeć.
Do akcji dołączyły już m.in. WTZ w Rakoniewicach, Grodzisku Wielkopolskim, Zbąszyniu, Grońsku, a teraz również placówka w Turku. Z każdym dniem protest zyskuje na sile – środowisko jednoczy się w walce o lepsze jutro dla osób z niepełnosprawnościami.
Warsztaty wskazują na szereg poważnych problemów, które wymagają pilnych działań ze strony rządzących: dramatyczny brak środków finansowych, zbyt niskie pensje dla kadry, brak systemowych rozwiązań oraz niedostateczne uznanie roli, jaką odgrywają w codziennym życiu tysięcy osób w całej Polsce. Koszty funkcjonowania placówek rosną – m.in. przez inflację, wzrost wynagrodzenia minimalnego czy drożyznę w podstawowych usługach i mediach – tymczasem finansowanie z PFRON nie nadąża za rzeczywistością.
Jak wskazują protestujący, brak dodatkowych środków oznacza konieczność cięcia kosztów, ograniczania zajęć, szukania oszczędności kosztem jakości świadczonej rehabilitacji. Problem dotyczy nie tylko uczestników, ale i pracowników – instruktorów, terapeutów, psychologów, specjalistów. Ich pensje nie są adekwatne do poziomu odpowiedzialności, wysiłku i kompetencji, jakich wymaga codzienna praca z osobami z niepełnosprawnościami. Niskie wynagrodzenia prowadzą do odpływu kadry, braku motywacji i pogarszania jakości usług.
W ramach protestu środowisko WTZ przedstawiło listę kluczowych postulatów:
– Zwiększenie finansowania placówek. – Godne wynagrodzenia dla personelu.
– Wpisanie zawodu instruktora terapii zajęciowej do klasyfikacji zawodów.
– Wprowadzenie dodatków motywacyjnych.
– Uznanie pracy w WTZ za wykonywaną w warunkach szczególnych.
– Zwiększenie liczby dni urlopowych dla pracowników.
To postulaty, które – zdaniem środowiska – powinny być podstawą do dalszych rozmów z decydentami. W przeciwnym razie protest będzie eskalował. Organizatorzy zapowiadają kolejne kroki, w tym planowany wyjazd do Warszawy, by osobiście apelować o zmiany przed siedzibami władz państwowych.
Przystąpienie WTZ Turek do protestu to wyraz solidarności z innymi placówkami w kraju. To również jasny sygnał, że sytuacja dotyczy niemal każdej jednostki – niezależnie od lokalizacji. Mimo narastającej frustracji, protestujący nie zamierzają rezygnować z misji, jaką realizują każdego dnia. Nadal będą wspierać uczestników, prowadzić zajęcia, pomagać i towarzyszyć osobom z niepełnosprawnościami. Ale jednocześnie – domagają się zauważenia, szacunku i konkretnych decyzji.
„Chcemy działać dalej – ale potrzebujemy wsparcia. Potrzebujemy systemowych zmian, które zagwarantują przetrwanie naszych placówek i umożliwią godne życie zarówno uczestnikom, jak i pracownikom. Nie można nas dłużej ignorować” – taki przekaz płynie dziś z WTZ Turek, podobnie jak z dziesiątek innych miejsc w całym kraju.
