Jest mamą, żoną, społeczniczką i prezeską KGW Gąsin. Mówi o sobie „idealnie nieidealna” i właśnie ta autentyczność sprawia, że zaraża innych dobrem. O tym, skąd czerpie siłę, dlaczego działa i czemu uważa, że w małej wsi mogą dziać się wielkie rzeczy. Małgorzata Zawada, liderka lokalnej społeczności 2024 opowiedziała nam skąd czerpie siły i wiarę w ludzi oraz dlaczego warto po prostu dla innych być.
Czy mogłaby Pani powiedzieć coś o sobie? Jak przedstawia się Pani na co dzień?
Zawsze mówię, że jestem idealnie nieidealną matką, żoną, kobietą, przyjaciółką i córką. Dlaczego tak? Bo chcę być prawdziwa. Ideałów nie ma. Staram się być dobrym człowiekiem i tak siebie postrzegam. Więc jeśli już mam się przedstawiać, to jestem idealnie nieidealna na każdej płaszczyźnie.
Co Panią napędza do działania społecznego?
Chyba po prostu tak czuję. To nie jest potrzeba pokazywania się. Wiele rzeczy robię po cichu — odwiedzam domy samotnych matek, samotnych mężczyzn, schroniska. Nie jestem osobą zamożną, ale moim największym bogactwem jest rodzina. Chcę tego nauczyć moje dzieci. I myślę, że udało mi się ich nie zepsuć! Oczywiście były różne przygody po drodze, ale zawsze wspierał mnie mój przefantastyczny mąż. Jest moim najlepszym przyjacielem.
Skąd czerpie Pani siłę do tak intensywnej działalności?
Siłę daje mi dom. Wracam, a tam każdy pyta jak minął dzień, co czytam, co zjem. Ten spokój czyni mnie bogatą. Mam świadomość, że całego świata nie zbawię, ale jeśli chociaż jedna osoba zasypia szczęśliwsza, to wiem, że warto było. Nie zawsze chodzi o finanse. Czasem ważniejsze jest dobre słowo, pamięć o kimś. Robię to, bo tak czuję.
W swoich działaniach nigdy nie jest Pani sama…
Tak! Zawsze jest wielu ludzi, którzy czują podobnie. Jedną z większych inicjatyw był nasz jarmark w Przykonie. Mówię „nasz”, bo to przede wszystkim mieszkańcy, społecznicy, liderzy — zwykli ludzie z gminy.
Fajną inicjatywą są także wykopki u mnie. Dzieci z przedszkola przyjeżdżają, wszystko opowiadam, pokazuję, a one są zachwycone — robię to całkowicie za darmo.
Od kilku lat jeździmy też do Lichenia na ogólnopolski zjazd Kół Gospodyń i organizacji kobiecych. Zawsze dokładamy cegiełkę, by wesprzeć hospicjum.
Otrzymała Pani wyróżnienie, tytuł „Lidera lokalnej społeczności 2024” – co ono dla Pani znaczy?
Byłam ogromnie zaskoczona. Każdy zgłoszony wie, ile pracy kosztuje organizacja czegokolwiek. Dwa lata temu też brałam udział w konkursie i nic nie wygrałam — a jednak poszłam dalej. Zmieniłam się. Kiedyś krępowało mnie mówienie o osiągnięciach, a teraz potrafię powiedzieć: odniosłam sukces, bo ciężko na to pracowałam.
Trzeba umieć poprosić i podziękować. I wierzę, że nie ma drzwi, których nie da się otworzyć. Ludzie są dobrzy. Każdy lubi pomagać. Każdy!
Co dalej? Jakie plany?
Nie zwalniam tempa. W planach mamy spotkania z seniorami i jeszcze kilka pomysłów, których na razie nie zdradzę, żeby nie zapeszyć. Myślę , o tym, żeby przekazać pałeczkę prezeski KGW. Robię to już siedem lat i każda prezeska zrozumie, ile to pracy. Nie oczekuję poklasku, medali, dyplomów. Czasem wystarczy skinienie głową czy zwykłe „cześć”. Chciałabym, żeby ktoś inny mógł się rozwinąć, zobaczyć, że w małej wiosce mogą dziać się wielkie rzeczy. Nie trzeba być burmistrzem czy wójtem, by robić coś ważnego. Każdy prosty człowiek może czynić dobro. Wolontariuszy jest mnóstwo — i to oni zmieniają świat.
Pani Małgosia, jak na lidera lokalnej społeczności przystało nie zwalnia tempa. Już niebawem planowane jest spotkanie z seniorami i wiele planów których nie będziemy zdradzać, żeby nie zapeszyć. Jak powiedziała jedna z osób, które miały przyjemność rozmawiać ze społeczniczką „Upiąć w słowa, że Pani Gosia jest miła to jak nic nie powiedzieć”. I my przyłączamy się do tego stwierdzenia, życząc wielu sił i samego dobra płynącego od ludzi.
